Zwijgen is zilver, spreken is goud! ?

Nagesprekken thuis over de Vierkracht-viering van zondag 20 december

Wat was het een prachtige viering afgelopen zondag! En wat waren we blij dat we via beeld de dienst ook veel intenser mee konden maken. Dat horen we van zoveel mensen terug, geweldig fijn. De overweging van Okke Wisse, zijn treffende liedteksten, prachtig ten gehore gebracht door de muziekgroep, en de bijzondere persoonlijke verhalen van Maaike, Coen en Thomas: confronterend, raak en ontroerend.

Okke had vragen gemaakt die we bij de thuisontvangst konden bespreken, ter verdieping (zie hierna). Bijzonder hoe dergelijke gespreksvragen aanzetten tot veel meer dan een gewoon praatje bij de koffie. Ook ontmoeten we op deze manier gemeenteleden die we niet of minder goed kennen en doorbreken we het patroon van ons-kent-ons een beetje!
In zeven huizen werden één of twee gasten ontvangen, alles conform de RIVM-regels. Een enkele keer was Zoom of de telefoon een uitkomst en ook dat ging uiteindelijk prima.
Ter inspiratie voor anderen, hierbij de gespreksvragen en fragmenten van de thuisontmoetingen.

Gespreksvragen
1. In de overweging werd opgemerkt dat we altijd meer zeggen dan we bedoelen. Herken je dat? Heb je er een voorbeeld van?
2. Wanneer aarzel jij om je uit te spreken en waarom?
3. Breng jij God wel eens ter sprake? Hoe? Wanneer? Waarom?

“Ons huiskamernagesprek werd op het laatste moment omgezet naar videobellen. Omdat de beeldverbinding matig was, gingen we al snel over op gewoon bellen. Symbolischer kon het niet bij het thema. Het beeld moest het afleggen tegen het woord. Het beeld, dat letterlijk vastliep en het woord dat altijd doorgaat. We hebben het gehad over praten en luisteren. Er zijn mensen die spreken makkelijker afgaat en mensen die beter zijn in luisteren. Toch bevredigt dat onderscheid niet. Uiteindelijk zou het mooi zijn als iedereen iets van zichzelf laat zien in een gesprek. Op zijn/haar manier. Dan moet de een dus wat dimmen en de ander juist moeite doen om toch iets bij te dragen (ook al kun je niet zo snel je woorden kiezen).
Spreken over God blijkt lastig. Niet alleen met mensen die niet geloven, maar ook met mensen die wel geloven. Ook binnen onze gemeenschap weet je soms weinig van wat het geloof voor een ander betekent. Hoe komt dat toch? Het onder woorden brengen van je diepste overtuiging is niet makkelijk. Maar misschien wordt het dat wel, naarmate je het vaker doet. En – als het lukt - levert het wel iet waardevols op”.
Petra, Ruud en Pauline

“Bram en Marja gingen gescheiden op pad, want Marja was ouderling van dienst en ging na de dienst met een felicitatie bij een van de ouderen langs. Bram vierde de dienst bij Sjouktje; heel mooi om dat samen te doen. In de nabespreking wisselden we veel uit over spreken, zwijgen en stil zijn. Dat valt niet altijd mee, vooral niet in familiekring. We zijn allebei vaak in kloosters geweest en we ervaren God in de stilte daar en in de natuur”.
Bram en Sjouktje

“We hadden een goede ontmoeting. De vragen vormden een mooie leidraad voor het gesprek. We constateerden dat je soms ‘ongemakkelijke’ gesprekken hebt: je zegt iets en dat komt verkeerd over bij de ander. Het lijkt dan het beste om eerst een verduidelijkingsvraag te stellen, waarbij je zegt: ‘Ik vind het vervelend dat je dit zegt, maar wat bedoel je eigenlijk precies?’ Verder kun je aarzelen om je uit te spreken, omdat je de ander niet wil kwetsen. Op de laatste vraag gaven we aan wel over God te spreken, maar meestal indirect, het moet in het gesprek passen. Fijn om dergelijke ontmoetingen te hebben met gemeenteleden. Laten we dat er in houden!”
Mendé, Eveline en Johan

“In de bijzonder mooie viering werd een lofzang op het woord gehouden. Nu we sinds kort ook beelden uit de Tuindorpkerk kunnen ontvangen, kwam dit extra goed over! Onze dank hiervoor aan de cameraploeg! Onze fysieke ontmoeting kon helaas niet doorgaan, maar we konden toch met elkaar in gesprek door een beeldverbinding. Het is enorm van belang dat we elkaar als Tuindorpkerkers blijven ontmoeten en onze ervaringen in dit bizarre corona tijdperk met elkaar delen, zeker nu de wekelijkse vieringen en tal van andere activiteiten wegvallen, waardoor we onderling minder contact hebben. Sommigen lijken helemaal van de radar verdwenen. Dat kan natuurlijk aan je eigen radar liggen, maar toch... Hopelijk weten we elkaar straks allemaal weer te vinden en komen we geïnspireerd uit deze crisis! Wie ons daar enorm bij helpt is Dorien, onze nieuwe cantor-organist, fantastisch!

De viering was prachtig, een echte Vierkracht-viering (!) en door de vele stemmen en muziek die er klonken hadden we genoeg stof om samen over door te praten, ook n.a.v. de vragen van Okke. Ook door de eigen verhalen van Coen, Thomas en Maaike werden we geraakt. Heel bijzonder. Bij de derde vraag vroegen we ons af of we niet wat vaker God ter sprake zouden moeten brengen, niet om te evangeliseren, maar om ook een ander geluid te laten horen dan het vaak zo overtuigde gelijk van Staphorst en zij die het allemaal zo zeker lijken te weten…. En we misten, door de nadruk op het woord, toch wel de kunstenaars die met hun beelden immers óók de chaos weten te doorbreken!

Ties heeft zich laten testen en is gelukkig negatief. Dat is tegenwoordig positief nieuws. Ook soep en broodjes en de appeltaart zijn goed gevallen (vóór de dienst bij de thuisblijvers afgeleverd, zó attent!). Misschien ook een blijvende vorm van ontmoeten als kerkgemeenschap. “Zeg het met bloemen” wordt straks “zeg het met Zoomen! “
Ineke, Wim, Bas en Ties

foto zoom ties en wim klein

“Spreken is goud, zwijgen ook; en: spreken is lood, zwijgen ook. Soms bedoelt iemand inderdaad minder dan hij zegt. Als je vraagt hoe het gaat, verwacht je misschien alleen maar de mededeling dat het wel goed gaat. Vraag je dan wel echt wat je vraagt?In ieder geval kwamen steeds de woorden openheid, onbevangenheid en ruimte voor een reactie terug in ons gesprek. Dat kan betekenen dat je ervoor open staat als iemand meer vertelt dan je verwacht, maar ook dat iemand eerlijk aangeeft dat hij of zij daar liever niet over praat. Aarzeling om je uit te spreken kan voortkomen uit angst, uit latente wrijving, maar ook om een confrontatie niet aan te gaan, wat soms heel verstandig kan zijn. Of: omdat je weet dat woorden mensen uit elkaar kunnen drijven. De een spreekt vrijmoediger over God en geloof dan de ander. Je eigen integriteit en het respect en het willen kennen en kunnen vertrouwen op de integriteit van de ander, spelen daarbij een belangrijke rol. Hier hebben we tweeënhalf uur over gepraat. Je begrijpt dat we een goed gesprek hadden waarvan dit verslagje niet in de schaduw kan staan”
Fred, Mente en Len

“Wieke volgde bij Annette thuis de viering. Beiden waren erg blij met de dienst en met de prachtige overweging. Daarnaast waren de vragen aanleiding tot een mooi gesprek. Als jezelf niet iemand bent die snel haar mond opendoet, dan zeg je natuurlijk ook niet zo gauw iets wat je niet had willen zeggen of wat je anders had bedoeld. Er zijn natuurlijk mensen die direct menen te weten waar het over gaat en die zich dan ook onmiddellijk daarover uitspreken, maar beter is eerst te luisteren en niet te snel een oordeel te hebben. Je moet met je woorden altijd uitkijken dat je mensen niet (onbedoeld) beschadigt. God brengen we niet zo snel ter sprake, tenminste niet uit onszelf. Je vertelt wel dat je bij een kerk hoort, maar God komt pas ter sprake als dat in een langer durend goed gesprek gevraagd wordt aan je. Misschien zouden we dat wel wat vaker, ook uit onszelf moeten doen. Maar we zijn niet zo evangeliserend….. “
Annette en Wieke

“We hadden een lang en fijn gesprek naar aanleiding van de vragen waar ook de vier tieners in ons gezelschap goed mee uit de voeten konden. Wanneer en hoe spreek je je uit over je overtuigingen? Een veilig en open klimaat is daarvoor een voorwaarde. Mooi om te merken dat zij dat ook in ons midden ervoeren en vrijuit vertelden over wat hen bezighoudt”.
Maaike, Marianne, André

We hopen dat steeds meer gemeenteleden enthousiast worden voor deze ontmoetingen thuis, onder het genot van een hapje en een drankje. Het zorgt ervoor dat we met elkaar verbonden blijven en elkaar blijven vasthouden. We proberen in elk geval na elke Vierkracht-viering een thuisontmoeting te organiseren, dus: wil je ook een keer meedoen, geef je dan op via de link op de website van de Tuindorpkerk. Je krijgt op de zaterdagmiddag voorafgaand aan de dienst een mail met de gespreksvragen en met naam, adres en telefoonnummer van de mensen bij wie je op bezoek mag.
Namens het Vierkracht-team,
Ineke van Keulen